Oι Ερυθρές ήταν πόλη των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας στην χερσόνησο της Ερυθραίας. Σύμφωνα με τον Παυσανία χτίστηκε αρχικά από Κρήτες με αρχηγό τον Έρυθρο, γιο του Ραδάμανθυ ( που κατά την μυθολογία ήταν ήρωας της Κρήτης , ένας από τους γιούς του Δία και της Ευρώπης, αδελφός του Μίνωα και του Σαρπηδώνα ). Οι Κρήτες εκδιώχθηκαν στην συνέχεια από τους Ίωνες που μετανάστευσαν στην περιοχή τον 11ο αιώνα π.Χ. περίοδο του πρώτου Ελληνικού αποικισμού. Σύμφωνα με τον Στράβωνα αρχηγός των Ιώνων ήταν ο Κνώπος, νόθος γιος του μυθικού βασιλιά της Αθήνας Κόρδου. Ήταν μια από τις δώδεκα πόλεις της Ιωνίας που συμμετείχαν στο Κοινό των Ιώνων.
Πάνω στα ερείπια των Ερυθρών χτίστηκε το χωριό Λυθρί που το όνομά του είναι παραφθορά του αρχαίου. Ερυθραί Ερυθρί Ρυθρί Λυθρί. Οι τούρκοι σήμερα το αποκαλούν Ιλντιρί, παραφθορά του Λυθρί μιά και δεν υπάρχει στη γλώσσα τους το θ

Μετά τον 12ο αιώνα οι έλληνες της Μ. Ασίας άρχισαν να αραιώνουν λόγω των μαζικών εξισλαμισμών. Τον 18 ο – 19 ο αιώνα ενισχύθηκαν οι ελληνικοί πληθυσμοί με μεταναστεύσεις από τον ελλαδικό χώρο. Στην περιοχή του Λυθριού εγκαταστάθηκαν Κρητικοί, Χιώτες και άλλοι. Πολλά ονόματα Λυθριανών είναι Κρητικά και άλλα δείχνουν καταγωγή από την Εύβοια. Η προφορά τους θύμιζε τα Χιώτικα αλλά και ο μπάλος που ήταν ο κύριος χορός του χωριού δείχνει και νησιώτικες καταβολές .

Το 1914 έχουμε εγκατάσταση Μουσουλμάνων στα παράλια ανάμεσά τους και των Τουρκοκρητικών. Αυτοί οι πληθυσμοί υποκινούνταν από την Τουρκική κυβέρνηση κατά των ελλήνων. Η επικείμενη είσοδος της Τουρκίας στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο ήταν πρόσχημα για να εκδιώξει τους Έλληνες τον Μάιο του 1914 με την καθοδήγηση των συμμάχων τους Γερμανών ώστε να εκκενωθεί η περιοχή απέναντι από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου για στρατιωτικούς λόγους. Άρχισε μια ανθελληνική εκστρατεία του τύπου, καταπίεση και εξαναγκασμός των Ελλήνων για δήθεν «εκούσια» μετανάστευση, λεηλασίες, δολοφονίες. Μετατοπίσεις πληθυσμών έγιναν και από τις ακτές στο εσωτερικό της Μ. Ασίας. Μια μορφή καταπίεσης ήταν τα Αμελέ ταμπουρού(τάγματα εργασίας) για άνδρες άνω των 45 ετών όπου πολλοί πέθαναν από πείνα, κακουχίες, αρρώστιες. Είχαμε κύμα φυγής προς την Ελλάδα(πρώτος διωγμός). Τότε ο παππούς Ιωάννης γιός του ιερέα του Λυθριού Κωσταντίνου Στριμπούλη εξαδέλφου του Ανδρέα Συγγρού και η γιαγιά Ουρανία με τα παιδιά τους κατέφυγαν στον Πειραιά στα Μανιάτικα. Στο διωγμό γεννήθηκε η μητέρα μου Αγγελική. Κάποιες αδελφές της γιαγιάς πήγαν τότε στην Κρήτη και αδέλφια του παππού στο Κιάτο Κορινθίας.

Τα 1919 γίνεται η απόβαση του Ελληνικού στρατού και επιστρέφουν οι εκτοπισμένοι. Η οικογένεια μας επιστρέφει το 1920 στο Λυθρί που το βρίσκει ρημαγμένο(σπίτια χωρίς πόρτες και ταβάνια, κτήματα που είχαν ρημάξει) και ξεκινά τη ζωή από την αρχή. Οι Λυθριανοί στρατεύτηκαν και υπηρέτησαν μέχρι την κατάρρευση του μετώπου στον ελληνικό στρατό. Ανάμεσα τους και οι θείοι Αντώνης Στριμπούλης και Αντώνης Νικάκης. Το 1922 με την κατάρρευση του μετώπου η οικογένεια περνά απέναντι στην Χίο και μετά περιπέτειες καταλήγει στην επαρχία Σητείας. Φυγή με φόντο τις φλόγες του πολέμου την τραγωδία του ξεριζωμού και ένα μυθιστορηματικό φλογερό ειδύλλιο ανάμεσα στην μεγαλύτερη αδελφή της οικογένειας και ένα κρητικό βαθμοφόρο της ελληνικής χωροφυλακής. Άλλοι χάθηκαν άλλοι σκόρπισαν σαν τα πουλιά και κατέληξαν αλλού. Ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων του Λυθριού ήρθαν στην Αττική και δημιούργησαν μαζί με άλλους πρόσφυγες από την χερσόνησο της Ερυθραίας την Νέα Ερυθραία. Εδώ τα τελευταία χρόνια ξαναέχτισαν τον ναό της Αγίας Ματρώνας.

Αυτό το μπλόγκ είναι ένας φόρος τιμής στους Προγόνους που έζησαν στις Ερυθρές στη συνέχεια Λυθρί και τα κόκαλά τους είναι σκορπισμένα σε αυτήν την ιερή γη και στη μνήμη αυτών που έζησαν την τραγωδία του ξεριζωμού όπως η γλυκεία μου μάνα




Erythrai was built on the west side of the peninsula of Erythraea near the westernmost point of Asia Minor.
According to Pausanias, the city was originally built by Cretans, led by Erythros son of Radamanthys (who according to mythology, was a hero of Crete, one of the sons of Zeus and Europa, brother of Minos and Sarpidon). In the years ahead
in the 11th century BC, during the period of the first Greek colonization immigrated Ionians established here . According to Strabo leader of the Ionians was Knopos, illegitimate son of the legendary king of Athens Kordos

The city was one of the twelve cities of Ionia, who participated in the Common of Ionians
Upon the ruins of Erythrai was built the village of Lithri whose name is a corruption of the ancient

After the 12th century, the Greeks of Asia Minor began to thin due to massive islamization. In 18th - 19th century the Greek populations were strengthened with migrations from other parts of Greek peninsula and islands.

In 1914 were installed in the shores of Asia Minor muslims from Balkans. These people were motivated by the Turkish government against the Greeks. The imminent entry of Turkey in the First World War was a pretext to expel the Greeks in May 1914 under the guidance of the allies of Turks the Germans in order to evacuate the area near the eastern Aegean islands for military purposes. An anti-Greek campaign started in the turkish press, they increased the oppression and they forced the Greeks supposedly “voluntary” to migrate in a orgy of looting and murders. Shifts in population were from the coast to the interior of Asia Minor. One form of oppression was Amele Taburu (work orders) for men over 45 years where many died of hunger, suffering, sickness. It was in those “work orders” where hundred of thousand Greeks and 1,5 million Armenians were lost. We hade a wave of flight to Greece (first persecution). Then my grandfather and grandmother with their children fled to Piraeus . During the persecution was born my mother. Some sisters of grandmother then went to Crete and brothers of grandfather to Kiato Corinth.

In 1919 we have the landing of the Greek army for the liberation of Asia Minor and with it returned the displaced. Our family came back in Lithri during 1920 finding it ravaged (houses without doors and ceilings, ravaged farms, looted churches) and starts their life again. Men of Lithri as of other parts of Asia Minor joined and served until the collapse of the front in the Greek army. Between them two uncles. In 1922 after many errors in Greek strategy and because of the betrayal of our former allies the Anglo-Franks who abandoned us when Kemal gave them what they wanted (Petrols in Mosule etc.) , the front was collapsed .

Avoiding the persecutions greek populations run to the near islands in order to be saved and from there ware landed on the main Greece. With them my family passed first through the island of Chios and finally ended after many adventures in Crete in the province of Sitia. An adventure having as a background the flames of war, the tragedy of uprooting and a fiery fictional romance between the older sister of the family and a Cretan rank of Greek gendarmerie. Others were lost others scattered like birds and led elsewhere. A large number of Lithrians were landed in Attica and established with other refugees from the peninsula of Erythraea, in an area near Athens giving to the new settlement the name New Erythrea. There resently they built the church of St. Matrona.

In Lithri called Ildiri after 1922 were established Balkanians ancestors of Christians convertors to Islam. The churches were demolished under an organized plan by turkish government to destroy the Greek presence, and now are remaining only some ruins.

This blog is a tribute to my Ancestors who lived in Erythrai- Lithri whose bones are now scattered in this holy land, and in memory of those who suffered the tragedy of uprooting as my sweet mother.



Ερυθρές –Λυθρί
Μετάφραση από το άρθρο: In Search of Roots: The Lost Hellenic Communities of Tsesme Province, της Κατερίνας Τσούνη στην εφημερίδα της ομογένειας της Αμερικής Greek News 19 Ιανουαρίου 2009 :
Ήταν γνωστό σαν Λυθρί στους βυζαντινούς χρόνους και ήταν ένα μικρό χωριό. Έχει βυζαντινά και ελληνικά ερείπια. Η ελληνική ιστορία του χωριού φαίνεται να έχει τελειώσει τον 13ο αιώνα, όταν η επισκοπή των Ερυθρών μεταφέρθηκε στον Τσεσμέ. Από τον 17ο αιώνα, το χωριό επανιδρύθηκε. Στα 1900, υπήρχαν 1535 άτομα. Το 1921, ένα χρόνο πριν από τη μικρασιατική καταστροφή, οι κάτοικοι του χωριού αριθμούσαν 1800 άτομα. Η εθνοτική σύνθεση ήταν Έλληνας Ερυθραίοι μετανάστες από τη Χίο και την Κρήτη. Ο ναός τους του Αγίου Χαραλάμπου είναι υψηλά σε ένα λόφο δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο των Ερυθρών. Η εκκλησία της Αγίας Ματρώνας του 17ου αιώνα είναι σε μια κοντινή κορυφή. Κατά τον Στεφανίδη «Λειτουργούσαν στην πόλη ένα σχολείο αρρένων των 60 μαθητών και ένα σχολείο θηλέων σαράντα μαθητών ». Η κοινότητα των εμπόρων του Λυθριού έστειλε τους καλύτερους μαθητές τους στο εξωτερικό για τις προηγμένες σπουδές στη Μασσαλία και στην Πράγα . Οι χωρικοί ήταν πλούσιοι και είχαν τα μέσα για να στείλουν τη νεολαία τους στο εξωτερικό για σπουδές.
Είχαν πολλά ξωκλήσια στα χωράφια, όπου καλλιεργούνται βαμβάκι, το σιτάρι και καπνό, λουλούδια, αμυγδαλιές και ελιές, αμπέλια είχαν επίσης κεραμικά και αλιευτικές επιχειρήσεις . Οι απόγονοί τους είναι στη Χίο, τις Οινούσσες και τη Νέα Ερυθραία Αττικής. Το σημείο που πρέπει να τονιστεί είναι ότι οι νησιώτες του Αιγαίου είχαν μια συνεχή κίνηση κατοίκησης και εμπορίου με τη Μικρά Ασία. Έχτισαν εκεί παροικίες και έζησαν για λόγους εργασίας. Επέστρεψαν στα νησιά τους, όταν το έργο περατώνεται.
Οι θερινές εξοχικές κατοικίες των κατοίκων της Κάτω Παναγίας ήταν στις Ερυθρές, το σημερινό Ildir

Ένας σημαντικός χώρος στο αρχαιολογικό μουσείο της Σμύρνης είναι αφιερωμένος στην αρχαία πόλη Ερυθρές. Ευρήματα από πρόσφατες ανασκαφές περιλαμβάνουν κεραμική, μικρές προσφορές σε χαλκό και ελεφαντόδοντο από το 670 - 545 π.Χ. Τα αγάλματα από ελεφαντόδοντο είναι Κρητικού και Ροδιακού στυλ. Ένα γλυπτό κόρης βρέθηκε. Είναι ένα από τα πρώτα παραδείγματα ενός μεγάλου μαρμάρινου γλυπτού από τους αρχαίους χρόνους. Ο Παυσανίας είπε ότι οι Ερυθρές χτίστηκαν από Κρητικούς και κατοικήθηκαν από Λύκιους, Κάρες και Παμφύλιους. Η πόλη καταστράφηκε από τους Πέρσες, μετά τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. Διοικήθηκε από τον 9ο αιώνα π.Χ. από την Αθήνα. Γκράφιτι σε μια κούπα είναι από τον 6ο αιώνα π.Χ. και δείχνουν ότι οι προσφορές ανήκαν στο Ναό της Αθηνάς Πολιάδος . Οι μικρές μπρούντζινες φιγούρες λιονταριών είναι από το πρώτο μισό του 6ου αιώνα π.Χ.. Μοιάζουν με το μεγάλο άγαλμα του λιονταριού από το Bayindir που βρίσκεται στο Μουσείο της Σμύρνης. Τα μικρά ευρήματα είναι τα πρώτα Ιωνικά δείγματα τύπου λιονταριού, που χρησίμευσαν ως μοντέλα για τους Ετρούσκους καλλιτέχνες (πρώιμους Ιταλούς). Τα τεχνουργήματα είναι από μια τομή στην κορυφή της Ακρόπολης των Ερυθρών .

Ο Ηρόδοτος αναφέρει στην Ιστορία του, ότι "ο Ναός της Αθηνάς Πολιάδος στις Ερυθρές ήταν γνωστος στον αρχαίο κόσμο για τις περίφημες ιέρειες γνωστές σαν η Σίβυλλα." Σύμφωνα με την ελληνική και ρωμαϊκή μυθολογία, ήταν γυναίκες με την δωρεά των προφητικών δυνάμεων εκ μέρους του θεού Απόλλωνα. Η Ερυθραία Σίβυλλα ζωγραφίστηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο από το 1508 - 12 σε μια τοιχογραφία από το παρεκκλήσι Καπέλα Σιξτίνα στο Βατικανό. Η πιο διάσημες Σίβυλλες ήταν αυτές των Ερυθρών και της Κύμης …….. κοντά στη Νάπολη της Ιταλίας. Η Ερυθραία Σίβυλλα πούλησε τα Σιβυλλικά βιβλία στον Ταρκίνιο τον τελευταίο βασιλιά της Ρώμης, τα οποία στεγάστηκαν στο ναό του Δία στο λόφο του Καπιτωλίου στην Ρώμη.

Erythrae –Lithri
From the article : “The lost Hellenic Communities of Tsesme province” by Catherine Tsounis in the Greek-American weekly newspaper Greek-News. January 19, 2009:

It was known as Lithri in Byzantine times and was a small village. It has Byzantine and Greek ruins. The Greek history of the village appeared finished in the 13th century, when the diocese of Erythrae was transferred to Tseme. From the 17th century, the village was reestablished. In the 1900ʼs, there were 1535 persons. In 1921, one year before the Asia Minor catastrophe, the villagers numbered 1800 persons. The ethnic composition was Greek Erythraean, immigrants from Chios and Crete. Their church of Saint Haralambos is high on a hill next to the archaeological site of Erythrae. The 17th century church of Agia Matrona is on a nearby peak. “A boyʼs school of 60 students and girlʼs school of forty students operated in the town,” said Stefanides. The merchant community of Lithri sent their best students overseas for advanced studies in Marseilles and Prague. The villagers were wealthy and had the means to send their youth overseas for study. They had many country chapels in the farm fields, where they cultivated cotton, wheat and tobacco, flowers, almond and olive trees, grape vineyards, ceramics and fishing industries. Their descendants are in Chios, Oinousses and Nea Erythrae in Attica. The point that must be stressed is that the Aegean islanders had a constant movement of habitation and trade with Asia Minor. They built colonies and lived there for work purposes. They returned to their islands when their work terminated.
In Erythrea were the summer home residences of people of the village Kato Panagia todays Tsiflik

A significant space is dedicated from the ancient city of Erythrae in the Izmir archaeological Museum. Findings from recent excavations include pottery, small offerings in bronze and ivory from 670-545 B.C. The ivory statues are of Cretan and Rhodian style. A Korean sculpture was found. It is one of the first examples of a large marble sculpture from Ancient times. Pausanias said Erythrae was built by Cretans and inhabited by Lycians, Carians and Pamphylians. The city was destroyed by the Persians after the mid 6th century B.C. It was ruled from 9th century B.C. by Athens. Graffiti on a bowl is from 6th century B.C. indicate the offerings belonged to the Temple of Athena Polis. The small lion figurines in bronze are from the first half of 6th century B.C. They resemble the large Lion statue from Bayindir that is in the Stoneworks Museum of Izmir. The small findings are the earliest Ionian examples of a lion type, that served as models for Etruscan artists (early Italians). The artifacts are from a trench on top of the Erythrae Acropolis.

Herodotus states in his History that “the Temple of Athena Polias at Erythrae was famous in the ancient world for their famous priestesses known as the Sibyl.” According to Greek and Roman mythology, they were women bestowed with prophetic powers by the God Apollo. The Erythaean Sibyl was painted by Michaelangelo from 1508-12 in a fresco from the Sistine chapel, Vatican. The famous Sibyls were the Erythraean and the Cumaean Sibyl who presided over the Apollonian oracle at Cumae, a Greek colony located near Naples, Italy. The Erythraean Sibyl sold the Sibylline books to Tarquin, the last King of Rome, that were housed in the Temple of Jupiter on Capitoline Hill in Rome.





Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

Αθηναϊκό Διάταγμα σχετικό με τις Ερυθρές. Athenian decree concerning Erythrai

Η Αθήνα ευνοούσε τις δημοκρατικές κυβερνήσεις μεταξύ των συμμάχων της, αν και ανεχόταν άλλα είδη διακυβέρνησης, αν ήταν συμβατά με τις αθηναϊκές απαιτήσεις. Αλλά έχουμε ένα σαφές παράδειγμα με την  Αθήνα να  επιβάλλει ένα δημοκρατικό σύνταγμα σε ένα μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας στο διάταγμα των  Ερυθρών. Αυτό ήταν στη μορφή μιας επιγραφής σε πέτρα που βρέθηκε στην Ακρόπολη, αν και  το πρωτότυπο έχει πλέον χαθεί. Οι Ερυθρές δεν πλήρωναν την συνεισφορά τους το  453 π.Χ  πιθανώς επειδή είχαν επαναστατήσει ενάντια στον  αθηναϊκό έλεγχο, αλλά το 450/449 π.Χ. την κατέβαλαν σε δύο δόσεις. Το διάταγμα των Ερυθρών είναι προφανώς η διευθέτηση  που επεβλήθη στις Ερυθρές από την  Αθήνα  αφού την επανέφερε στην τάξη πιθανώς το 451 π.Χ. Το διάταγμα είναι τριάντα επτά γραμμών  και κάνει αρκετά λεπτομερείς ρυθμίσεις για τη συγκρότηση μιας νέας κυβέρνησης.

Οι ρυθμίσεις για το  μέγεθος και το διορισμό του Συμβουλίου προφανώς βασίζονται στην αθηναϊκή βουλή των 500, αλλά αντικατοπτρίζουν τις ανάγκες μιας  πολύ μικρότερης  πόλης-κράτους. Και ο όρκος των Συμβούλων καθιστά πολύ σαφές ότι από τότε και μετά η Δηλιακή Συμμαχία δεν ήταν μια εθελοντική αμυντική  ομοσπονδία εναντίον των Περσών.
Οι Ερυθρές, μια  πόλη στις ακτές της Ιωνίας απέναντι από τη Χίο, ήταν ένα από τα αρχικά μέλη της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Αυτό το διάταγμα που κατά πάσα πιθανότητα ανήκει στην περίοδο 470 - 450 π.Χ., δείχνει πως η Αθήνα παραβίασε την κυριαρχία των σύμμαχων πόλεων και επέβαλε δημοκρατικούς θεσμούς απαιτώντας σταδιακά οι σημαντικές υποθέσεις να δικάζονται στην Αθήνα,  υποκαθιστώντας την Αθηνά με τον Απόλλωνα ως την  κύρια ηγεμονεύουσα  θεότητα για όλες τις πόλεις-μέλη.
          
Το διάταγμα  (που έχει χαθεί).

Οι  Ερυθραίοι  οφείλουν να φέρουν στην εορτή των Μεγάλων Παναθηναίων τρόφιμα  αξίας όχι λιγότερης από τρεις μνες καθώς και στους Ερυθραίους που  συνοδεύουν τον επιστάτη των τελετών, θα πρέπει να κατανείμουν  το κρέας, αξίας  μιας δραχμής στον καθένα. Αν προσκομίζουν  αξίας λιγότερης από 3 μνες για τις τελετές θα πρέπει να αγοραστούν τρόφιμα  σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τους και  το ύψος του ελλείμματος θα πρέπει να μπει σε μητρώο χρέους προς την κυβέρνηση και κάθε ένας από τους Ερυθραίους που επιθυμεί  μπορεί να το  ελέγξει.  

Οι Ερυθρές πρέπει να έχουν ένα συμβούλιο από 120 άνδρες επιλεγμένους με κλήρωση. Το Συμβούλιο θα εξετάζει (τα προσόντα ), κάθε ανδρός έτσι εκλεγμένου : Ένας αλλοδαπός δεν μπορεί να είναι σύμβουλος, ούτε κανείς κάτω των 30 ετών και οι παραβάτες (της διάταξης αυτής) θα  υπόκεινται σε ποινική δίωξη. Κανείς δεν πρέπει να είναι σύμβουλος δύο φορές μέσα σε τέσσερα χρόνια. Το παρόν συμβούλιο πρέπει να επιλέγεται με κλήρωση και  να τίθεται σε ισχύ από τους  (Αθηναίους) επόπτες   και τον διοικητή της φρουράς, στο μέλλον από το ίδιο το Συμβούλιο και ο διοικητής όχι σε λιγότερες από τριάντα ημέρες πριν από το συμβούλιο, παραιτείται από τα καθήκοντά του.

Θα πρέπει να ορκίζονται στο Δία, τον Απόλλωνα και τη Δήμητρα, αναθεματίζοντας  για την απόλυτη καταστροφή  εκείνων που ορκίζονται ψευδώς και για την απόλυτη καταστροφή των παιδιών τους. Θα πρέπει να ορκιστούν  τον όρκο πάνω από  φλεγόμενες θυσίες.  Το Συμβούλιο θα  πρέπει να θυσιάσει κάτι  όχι λιγότερο από ένα βόδι αλλιώς πρέπει να τιμωρείται με πρόστιμο 1.000 δρχ. Και όταν η Σύνοδος ορκίζεται  δεν πρέπει να καίει  λιγότερο.


Ο όρκος του Συμβουλίου έχει ως εξής :

 " Με την  καλύτερη  και πιο συνεπή  ικανότητά μου θα υπηρετήσω  ως σύμβουλος για τους ανθρώπους των Ερυθρών και της Αθήνας και των συμμάχων. Δεν θα εξεγερθώ εναντίον του λαού της Αθήνας ή εναντίον των συμμάχων της Αθήνας, είτε με δική μου  συγκατάθεση  ή κατ 'εντολή άλλου, και δεν θα αποστατήσω , είτε με δική μου  συγκατάθεση ή κατ' εντολή του οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Από τους εξόριστους -. δηλαδή εκείνους που κατέφυγαν στους Μήδους - ποτέ δεν θα δεχτώ πίσω ούτε έναν, είτε με δική μου  συγκατάθεση  ή κατ 'εντολή  άλλου, χωρίς (την άδεια ), του Συμβουλίου και της Συνέλευσης των Αθηνών, ούτε από αυτούς που παραμένουν θα διώχνω οποιοδήποτε χωρίς (την άδεια του) Συμβουλίου  και της  Συνέλευσης των Αθηνών "

Εάν κάποιος Ερυθραίος δολοφονήσει  έναν άλλο Eρυθραίο  πρέπει να θανατωθεί αν καταδικαστεί.  Αν έχει καταδικαστεί σε εξορία, αυτός πρέπει να εκδιωχθεί  από όλη την Αθηναϊκή συμμαχία, και η περιουσία του πρέπει να κατασχεθεί από τις Ερυθρές. Αν κάποιος έχει καταδικαστεί  πως ενεργεί για να προδώσει την πόλη των Ερυθρών στους τυράννους, ο ίδιος μπορεί να θανατωθεί, αλλά και τα παιδιά που γεννήθηκαν από αυτόν.  Αλλά αν τα παιδιά που γεννήθηκαν από αυτόν φαίνεται να είναι υποστηρικτές της κυβέρνησης των Ερυθρών όπως και της  Αθήνας, θα πρέπει να απαλλαχτούν και μετά την κατάπτωση όλης της περιουσίας του, θα πρέπει να πάρουν  πίσω τη μισή  και η άλλη  μισή πρέπει να κατάσχεται. (Το υπόλοιπο μέρος της επιγραφής είναι αποσπασματικό) 
 

Athens favored democratic governments among its allies, though it did tolerate other kinds of government if they were compliant to Athenian demands . But we have a clear example of Athens imposing a democratic constitution on a member of the Delian League in the Erythrai Decree .this was in the form of an inscription on stone found on the Acropolis , though the original has now been lost. Erythrai didn’t pay tribute in 453/2 probably because it had revolted against Athenian control , but in 450/449 it paid twice . The E.D is apparently the settlement which Athens imposed on Erythrai after it had been brought back into line , probably  in 451. The Decree is thirty-seven lines long and makes quite detailed arrangements for setting up a new government.

The size and appointment arrangements for the council are obviously based on the Athenian council of 500 , but reflect the needs of a much smaller city state. And the councilors ’oath makes it very clear that by now the Delian League was not a voluntary defense federation against Persia

Erythrai, an Ionian city on the coast opposite Chios, was one of the original members of the Delian League. This decree, probably belonging to the period 470-450 B.C., illustrates how Athens infringed on the sovereignty of the allied cities, imposing democratic constitutions, increasingly requiring that major cases be tried in Athens, and substituting Athena for Apollo as the principal tutelary divinity for all member cities.

(The prescript is lost.)

The Erythraians shall bring to the Great Panathenaic Festival food worth not less than 3 minas, and to the Erythraians attending the overseer of rites shall distribute the meat, a drachma's worth to each. If they bring less than 3 minas' worth, food for the rites shall be purchased according to their obligations, the amount of the deficiency shall be entered in a record of debt against the government, and any one of the Erythraians so desiring may see to it.

Erythrai shall have a council of 120 men chosen by lot. The council shall examine (the qualifications of) each man so chosen: an alien may not be a councillor, nor anyone under 30 years of age, and violators (of this provision) shall be liable to prosecution. No one shall be a councillor twice within four years. The present council shall be drawn by lot and constituted by the (Athenian) overseers and garrison commander, in future by the council itself and the commander not less than thirty days before the council goes out of office.

They shall swear by Zeus, Apollo and Demeter, imprecating utter destruction upon those who swear false and utter destruction upon their children. They shall swear the oath over burning sacrifices; the council shall burn sacrifices of not less than oxen, or else shall be liable to a fine of 1,000 drachmas; and when the assembly swears the assembly shall burn no less.

The council oath is as follows: "To the best and truest of my ability I will serve as councilor for the people of Erythrai and Athens and the allies. I will not revolt against the people of Athens or against the allies of Athens, either of my own accord or at the behest of another, and I will not defect, either of my own accord or at the behest of any other person at all. Of the exiles - i.e. of those who fled to the Medes - I will never receive back a single one, either of my own accord or at the behest of another, without (the authorization of) the council and assembly of Athens, nor of those who remain will I drive any out without (the authorization of) the council and assembly of Athens."

If any Erythraian kills another Erythraian, he shall be put to death if convicted; if he is condemned to exile, he shall be banished from the entire Athenian alliance, and his property shall be confiscated by Erythrai. If anyone is convicted of acting to betray the city of Erythrai to tyrants, he himself may be put to death with impunity, and also the children born of him; but if the children born of him are shown to be supporters of the government of Erythrai and that of Athens, they shall be spared, and after forfeiting all his property they shall receive back half, and half shall be confiscated.
(The rest of the inscription is fragmentary)

Data  taken from :
1. Athenian democracy by John Thorley
2. Gary Forsythe,  Ph.D. and Texas Tech University : The Athenian Empire Through Inscriptions 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου