Αρκετές από τις αρχαίες πηγές για τον Αλέξανδρο μας λένε πως τμήματα των αφηγήσεων τους βασιζόταν στην καθημερινή καταγραφή ή τα ημερολόγια της βασιλείας του, γνωστά ως Εφημερίδες
Η συγγραφή των εφημερίδων.
Είναι αναμφισβήτητο ότι ο Αλέξανδρος διατηρούσε μια Γραμματεία, η οποία συνέτασε λεπτομερή και τακτικά αρχεία των γεγονότων κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε τη μαρτυρία του Πλουτάρχου, του Νέπωτος και του Αρριανού ότι ο Ευμένης, γιός του Ιερώνυμου από την Καρδία υπηρέτησε τον Φίλιππο τον ΙΙ σαν γραμματέας του για επτά χρόνια μέχρι τη δολοφονία του και στη συνέχεια υπηρέτησε τον Αλέξανδρο σαν Γενικός Γραμματέας του (αρχιγραμματεύς) ή Βασιλικός Γραμματέας (γραμματεί τω βασιλικώ). Στον Ψευδοκαλλισθένη επίσης ο αναφέρεται σαν υπομνηματογράφος.
Γνωρίζουμε ότι υπήρχαν επίσημα έγγραφα που ήταν στην φύλαξη του Ευμένη διότι ο Πλούταρχος μας λέει ότι η σκηνή του Ευμένη κάηκε κατά την εποχή που η εκστρατεία του Αλεξάνδρου είχε φτάσει στον Ινδικό Ωκεανό και ότι τα έγγραφα του Αλεξάνδρου καταστράφηκαν στην πυρκαγιά, έτσι ώστε ο βασιλιάς έγραψε στους σατράπες και τους στρατηγούς του ζητώντας αντίγραφα.
Ο Ευμένης αναφέρεται από τον Αιλιανό ως μία μεταξύ πολλών πηγών για ένα ημερολόγιο καταγραφής μια σειράς συμποσίων του Αλεξάνδρου, που τοποθετείται γύρω στον Οκτώβριο του 324 π.Χ. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτή η περίληψη είναι απόσπασμα από τις Εφημερίδες. Δυστυχώς ο Αιλιανός έχει περισώσει σωστά μόνο τον πιο γνωστό συγγραφέα. Υπάρχει ένα δεύτερο όνομα, αλλά φαίνεται κατεστραμμένο στο κείμενό μας. Ωστόσο, οι πιο πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την συγγραφή των Εφημερίδων παρέχονται από τον Αθήναιο, ο οποίος κάνει αναφορά στις Εφημερίδες του Αλεξάνδρου, που γράφτηκαν από τον Ευμένη της Καρδίας και τον Διόδοτο των Ερυθρών. Εδώ λοιπόν είναι η επιβεβαίωση ότι ο γραμματέας του Αλεξάνδρου ο Ευμένης, τον οποίο φυσικά θα αναμένουμε να έχει συμμετάσχει στην κατάρτιση των Εφημερίδων, αναγνωρίζεται από τις αρχαίες πηγές μας πράγματι ως ένας από τους συγγραφείς τους.
Το μόνο μυστήριο είναι η ύπαρξη του συ-συγγραφέα του, του Διοδότου. Για τους ιστορικούς του Αλεξάνδρου ο Διόδοτος που αναφέρει ο Αθήναιος είναι άγνωστος.
Θα ήταν λίγο περίεργο, αν ο Ευμένης είχε παραχωρήσει σε οιονδήποτε άλλο από την Γραμματεία του μια συν-σύνταξη του ημερολογίου επειδή θα φαινόταν σαν να είχε αναδείξει ένα από τους υφισταμένους του στο να είναι στο ίδιο επίπεδο με αυτόν. Ο άγγλος Ελληνιστής Ν. Χάμοντ έχει πρότεινε ότι :
Ο Διόδοτος μπορεί να ήταν ο διάδοχος του Ευμένη σαν Γενικός Γραμματέας, όταν ο τελευταίος διαδέχτηκε τον Περδίκκα στην διοίκηση του συντάγματος του ιππικού το 324 π.Χ. Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι μια διοικητική θέση και η στρατιωτική διοίκηση αλληλοαποκλείονται: Ο ρόλος του Ηφαιστίωνα τόσο σαν χιλιάρχου και ιππάρχου είναι το πιο προφανές αντι-παράδειγμα. Δεν αναφέρεται ή υπονοείται πουθενά ότι ο Ευμένης εγκατέλειψε τα διοικητικά του καθήκοντα. Μάλλον ο Νέπως δείχνει ότι η στρατιωτική του διοίκηση έτρεξε παράλληλα.
Μια πιο ικανοποιητική εξήγηση για τον Διόδοτο θα ήταν πως ήταν υπεύθυνες για την ενσωμάτωση στις Εφημερίδες κάποιου είδους συμπληρωματικών πληροφοριών ή στοιχείων που δημιουργήθηκαν από ένα διαφορετικό κλάδο του προσωπικού του Αλεξάνδρου. Ο πιο προφανής τύπος πρόσθετων πληροφοριών θα ήταν στοιχεία έρευνας σχετικά με την απόσταση και την κατεύθυνση της ημερήσιας πορείας και την φύση του εδάφους, όταν ο στρατός ήταν σε κίνηση. Οι γραπτές εκδόσεις των εν λόγω στοιχείων έρευνας από την εκστρατεία του Αλεξάνδρου είναι σαν σύνολο γνωστές ως Σταθμοί (στάδια). Μήπως ο Διόδοτος ήταν ένας από τους τοπογράφους (γεωμέτρες) του Αλεξάνδρου, που ήταν γνωστοί ως Βηματιστές(επειδή μετρούσαν τις αποστάσεις μετρώντας βήματα);
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ονομάζει δύο βηματιστές του Αλεξάνδρου τον Βαίτονα και τον Διόγνητο. Το Ελληνικό-Αγγλικό λεξικό Liddell & Scott ορίζει το Διόγνητος σαν ένα (λιγότερο συχνό) συνώνυμο του Διογένης που σημαίνει γεννήθηκε από το Δία.Το ίδιο έργο δείχνει ότι ο Διόδοτος είναι συνώνυμο του Διόσδοτος δηλαδή δοσμένος από το Δία. Προφανώς γραμματικά το νόημα του Διογνήτου είναι σχετικά παρόμοιο με εκείνη του Διοδότου
Ο Βαίτων έγραψε ένα χαμένο έργο που ονομάζεται "Σταθμοί στο ταξίδι του Αλεξάνδρου". Προφανώς, ο Διόγνητος έγραψε κάτι αντίστοιχο, γιατί ο Πλίνιος αναφέρει και τους δυο, αυτόν και τον Βαίτωνα αναφερόμενος στις αποστάσεις μεταξύ των διαφόρων σταθμών στην πορεία του Αλεξάνδρου. Ωστόσο, ο Πλίνιος φαίνεται να επιβεβαιώνει το ότι ο Διόγνητος έγραψε ένα ξεχωριστό από τον Βαίτωνα έργο, αφού τους αναφέρει ως ξεχωριστές αρχές στις περιφέρειες και τα έθνη και παραθέτει τον Διόγνητο μόνο του σαν πηγή πληροφοριών σχετικά με δέντρα. Πουθενά είναι ο τίτλος του ειδικού βιβλίου του Διογνήτου».
Υπάρχει και μια άλλη αναφορά στον Διόγνητο στην αρχαία λογοτεχνία. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος ήταν ένας Λατίνος συγγραφέας. Ένα από τα έργα του στην παράδοση του Ερατοσθένη, είναι η Astronomica Poetica όπου δίνει στοιχειώδη καταγραφή της αστρονομίας και των μύθων που σχετίζονται με τα άστρα. Στο Poetica Astronomica, μια ιστορία που λέει για την Αφροδίτη και τον Έρωτα που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον Τυφώνα στις όχθες του Ευφράτη στη Συρία, αποδίδεται στον Δίογνητο των Ερυθρών. Είναι πιθανό ότι αυτός είναι ο βηματιστής του Αλεξάνδρου, και σε αυτή την περίπτωση η πληροφορία ότι ήταν ένας συμπολίτης του Διοδότου από την μικρή πόλη των Ερυθρών στην ακτή του Ιονίου είναι αξιοσημείωτη.
Οι Διόγνητος και ο Διόδοτος φαίνεται να είναι οι μόνοι επώνυμοι άνδρες από τις Ερυθρές που υπηρέτησαν με τον Αλέξανδρο. Οι ταυτότητές τους είναι σχεδόν οι πιο ταιριαστές από όλες τις δεκάδες γνωστών σύγχρονων συγγραφέων για τον Αλέξανδρο, γιατί μοιράζονται την ίδια πόλη, καθώς έχουν και παρόμοια ονόματα. Ωστόσο, η σύμπτωση είναι πιο εντυπωσιακή από αυτό, επειδή είναι επίσης και οι δύο μέλη ενός μικρού υποσυνόλου σύγχρονων συγγραφέων και ειδικά από αυτούς που προσελήφθησαν από τον ίδιο τον Αλέξανδρο για να καταγράψουν την εκστρατεία του.
Ο Διόγνητος είναι ένας συγγραφέας των Σταθμών ενώ ο Διόδοτος είναι συ-συγγραφέας των Εφημερίδων, αλλά ο Χάμοντ ισχυρίζεται ότι οι Εφημερίδες και οι επίσημοι Σταθμοί είναι μόνο δύο τύποι καταγραφής μέσα σε ένα ενιαίο Βασιλικό Αρχείο της βασιλείας του Αλεξάνδρου. Είναι πιθανόν γεγονός ότι οι επίσημοι Σταθμοί ήταν απλά ένα μέρος των Εφημερίδων, γιατί ήταν σίγουρα ένα μέρος των καθημερινών επίσημων καταγραφών του Αλεξάνδρου καθ όν χρόνο η εκστρατεία του ήταν σε κίνηση.
Κατά συνέπεια, φαίνεται λογικό ο Διόδοτος των Ερυθρών να ήταν στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Διόγνητος από τις Ερυθρές, του οποίου το όνομα έχει απλά καταστραφεί στους Δειπνοσοφιστές του Αθήναιου. Αυτό είναι ιδιαίτερα αξιόπιστο, επειδή τα αρχαία χειρόγραφα είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στην καταστροφή των ονομάτων των αφανών ατόμων, καθώς υπάρχει γενικά έλλειψη πληροφοριών που θα βοηθούσαν τους συντάκτες και τους μεταγραφείς στην αποφυγή και διόρθωση σφαλμάτων. Επιπλέον, το κύριο έργο του Αθήναιου φαίνεται να έχει έρθει σε μας μέσω ενός μόνο χειρογράφου που έφερε από την Κωνσταντινούπολη στη Βενετία το 1423 ο Τζιοβάνι Αουρίσπα κάτι που επιτείνει τον κίνδυνο λαθών στη συγκεκριμένη εργασία
Θα φαίνεται πιο πιθανό ότι ένα ακόμα όνομα έχει υποστεί κάποια φθορά στο μοναδικό χειρόγραφο που παραπέμπει στον Διόδοτο των Ερυθρών το οποίο έχει έρθει σε μας,
από το ότι ο Αλέξανδρος απασχόλησε δύο άνδρες από τις Ερυθρές με παρόμοια ονόματα, ανάμεσα στον μικρό αριθμού του προσωπικού του, που ήταν υπεύθυνα για την συγγραφή των καθημερινών εγγραφών των εκστρατειών του
Μετάφραση και σταχυολόγηση από το άρθρο του Andrew Chugg : Η έρευνα για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Several of ancient sources on Alexander tell us that parts of their narratives are based upon a daily record or journal of his reign known as the Ephemerides .
The authorship of the Ephemerides.
It is uncontroversial that Alexander maintained a secretariat which compiled detailed and regular records of events during is reign. In particular, we have the testimony of Plutarch, Nepos and Arrian that Eumenes the son of Hieronymus from Cardia served Philip II as his secretary for seven years until his assassination and subsequently served Alexander as his Chief Secretary αρχιγραμματεύς or Royal Secretary γραμματεί τω βασιλικώ. PseudoCallisthenes also has υπομνηματογράφος.
We know that there were official papers that were specifically in Eumenes’ keeping, because Plutarch tells us that Eumenes’ tent burnt down at the time Alexander’s expedition has reached the Indian Ocean and that Alexander’s papers were destroyed in the blaze, so that the King had to write to his satraps and generals requesting copies.
Eumenes of Cardia is named by Aelian as one among several sources for a diary-like account of a succession of Alexander’s drinking parties on October 324 BC. It is virtually certain that this summary is excerpted from the Ephemerides. Unfortunately Aelian in his surviving form only preserves the best-known writer correctly. There is a second name, but it seems corrupted in our text. However, more complete information on the authorship of the journal is provided by Athenaeus, who makes reference to Alexander’s Ephemerides written by Eumenes of Cardia and Diodotus of Erythrae. Here then is confirmation that Alexander’s secretary, whom we would naturally expect to have been involved in the compilation of the Ephemerides , was indeed recognized as one of its authors by our ancient sources. The only mystery arises from the existence of his coauthor, Diodotus. Alexander historians have uniformly reported that for his single mention by Athenaeus, Diodotus is unknown
It would be slightly strange, if Eumenes had granted anyone else from his own secretariat a co-authorship of the Journal, because it would implicitly have appeared that he was elevating one of his subordinates to be on a par with himself.
Hammond has suggested that Diodotus might have been Eumene’s successor as Chief Secretary when the latter succeeded to Perdiccas’ command of a regiment of the Companion Cavalry in 324.BC. However, there is no reason to believe that an administrative position and a military command were mutually exclusive : Hephaistion’s role as both the Chiliarch and a Hipparch is the most obvious counter-example. It is nowhere stated or implied that Eumenes gave up his administrative duties; rather Nepos indicates that his military command ran in parallel.
A more satisfactory explanation would therefore be for Diodotus to have been responsible for incorporating some type of complementary information or data on the Journal that was generated by a different branch of Alexander’s staff. The most obvious type of additional information would have been survey data on the distance and direction of the daily march and the nature of the terrain when the army was on the move. The written-up versions of this survey information from Alexander’s expedition are collectively known as the Stathmoi (Stages). Might Diodotus have been one of Alexander’s surveyors , known as the bemetists (pacers, because they measured distances by counting paces)?
The elder Pliny names two of Alexander’s bematists as Beaton and Diognetus. The Greek-English Lexicon of Liddell & Scott defines Diognetus as a (less common) synonym of Diogenes meaning sprung from Zeus or Zeus-born. The same work indicates that Diodotus is a synonym of Diosdotus , for which the translation is given by Zeus. Evidently the literal, meaning of Diognetus is relatively similar to that of Diodotus.
Beaton wrote a lost work called “ Stages in Alexander’s Journey”. Evidently, Diognetus wrote something equivalent, because Pliny cites both him and Beaton for distances between various stations on Alexander’s route. However Pliny appears to confirm that Diogentus wrote a separate work from Beaton, since he mentions them as distinct authorities on regions and nations and cites Diognetus alone as a source of information about trees.Nowhere is the title of Diognetus’ book specified.
There is one other reference to Diognetus in the ancient literature. Gaius Julius Hyginus (c.4.BC-Ad 17) was a Latin author .One of his works is the Poetica Astronomica where gives an elementary account of astronomy and myths associated with the stars, in the tradition of Eratosphenes. In the Poetica Astronomica a story which tells of Venus and Cupid being confronted by Typhon on the banks of the Euphrates in Syria is attributed to Diognetus of Erythrae. It is likely that this is Alexander’s bematist, in which case the information that he was a fellow-citizen of Diodotus from the small town of Erythrae on the Ionian coast is notable.
As well as the similarity in their meanings, the names Diognetus and Diodotus appear to be the only named men from Erythrae who served with Alexander. Their identities are the most nearly matched of all the tens of known contemporary writers on Alexander, because they share the same city as well as having similar names. However, the coincidence is more striking than this, because they are also both members of a tiny subset of contemporary writers on Alexander: specifically those who were employed by Alexander himself to write records of his exepedition.
Diognetus is an author of the Stathmoi, whilst Diodotus is a co-author of the Ephimerides, but Hammond has previously argued on independent grounds that the Ephemerides and the official Stathmoi are merely two types of record within a single Royal Archive of Alexander’s reign. It is a fact possible that the official Stathmoi were simply a part of the Ephemerides, for they were certainly a part of Alexander’s official daily records, whilst his expedition was on the move.
It would therefore seem reasonable that Diodotus of Erythrae is in fact Diognetus of Erythrae, whose name has simply been corrupted in the Deipnosophistae of Athenaeus. This is especially credible, because the names of the obscure individuals are particularly liable to corruption in ancient manuscripts, since there is generally a lack of contextual information to aid editors and transcribers in avoiding and rectifying errors and defects. Furthermore, the main of Athenaeus would appear to have come down to us via a single manuscript brought from Constantinople to Venice in 1423 by Aurispa which accentuates the risk of errors in this particular
It would seem more probable that one more name has suffered some corruption in the single manuscript mentioning Diodotus of Erythrae which has come down to us,than
that Alexander employed two men from Erythrae with similar names among the small number of his staff who were responsible for writing up the daily records of his expeditions.
Data from : The quest for the tomb of Alexander by Andrew Chugg
Όταν το τέρας Τυφώνας επιτέθηκε στον Όλυμπο οι θεοί κατέφυγαν προς το νότο. Η Αφροδίτη και ο γιος της, ο Έρωτας έφτασαν στον Ηριδανό ποταμό, όπου ρίχτηκαν στο νερό και κρύφτηκαν με μορφή ψαριών. Σε ανάμνηση του γεγονότος, ένα ζευγάρι ψαριών τοποθετήθηκε ανάμεσα στα αστέρια σαν ο αστερισμός των Ιχθίων (2,30 για Hyginus Diognetus Erythraeus)
Μια άλλη παραλλαγή λέει ότι η Αφροδίτη (Venus) και ο γιος της, ο Έρωτας (Έρως) ήρθαν στη Συρία, στον ποταμό Ευφράτη. Εκεί, ξαφνικά εμφανίστηκε ο Τυφώνας . Η Αφροδίτη και ο γιος της ρίχτηκαν στον ποταμό και άλλαξαν την μορφή τους σε ψάρια, και με τον τρόπο αυτόν, διέφυγαν τον κίνδυνο.
When the monster Typhon attacked Olympus, the gods fled in a body to the south. Aphrodite and her son Eros reached the river Eridanus where they threw themselves in the water and hid in the guise of fish. In memory of the event a pair of fish were set amongst the stars as the constellation Pisces. (Hyginus 2.30 on Diognetus Erythraeus)
Another variation says that Aphrodite(Venus) and her son Eros(Cupid) came in Syria to the river Euphrates. There Typhon, suddenly appeared. Aphrodite and her son threw themselves into the river and there changed their forms to fishes, and by so doing this escaped danger.
